Skip to main content

We are the World ආයි කියනවා.

1980 ගනන් වල මම අහපු ආසම සිංදුවක් තමයි " We are the world " කියන එක. මම හිතන්නේ ඒක ගායක ගායිකාවන් ගොඩ දෙනෙක් එකතුවෙලා කරපු පලවෙනි සිංදුව වෙන්න ඇති. නැතනම් ජනප්‍රිය වෙච්ච පලවෙනි ඒ වගෙ සිංදුව වෙන්න ඇති. එකාට එකා මරාගන්න ඇමරිකවවේ showbiz වල කට්ටිය ඒ වගේ එදා එකතු උනෙ අප්‍රිකාවේ දුක් විඳින මිනිස්සු වෙනුවෙන්ලු. ඒකට මුල් උනෙ Michael Jackson, Lionel Richie සහ තව කවුරු හරි තව එක්කෙනෙක්(නම මතක නෑ). ඒ විස්තරය මෙතන.
කොහොම හරි පසුගිය දිනක ඒ ගීතය නැවත් ගායනා කෙරුනා. පලවෙනි පාර වගේම charity single එකක් වශයෙන් තමයි release කලේ. මේ පාර සංවිධායකයින්ගෙ අවධානය යොමු වෙලා තියෙන්නෙ හයිටි හි විපතට පත් වෙච්ච මිනිස්සු. මෙවර සහභාගි උනෙ නව පරපුරෙ ගායක ගායිකාවන් පිරිසක්. ඒ වගේම පසුගිය එක වගේම Lionel Richie සහ Michael Jackson ත් සහභාගි උනා. එහෙම කලේ Michael Jackson ගෙ පරණ clip එක නැවත දාලා. සම්පූර්ණ වීඩියෝව මෙතනින් බලන්න. ඒ එක්කම මේ යට තියෙන වීඩියෝ එකත් බලන්න. ඒ Jamie Foxx ඒ ගීතයේ intro එක ඉදිරිපත් කරන ආකාරයයි.



Comments

පැතා said…
කොල්ල පරන සිංදු අහනව වගේ
Indranama said…
ඒ. ආර්. රහ්මාන් මහත්තයටත් මේ සිංදුවේ පොඩි තැනක් ලැබිලා තියෙනව නේද :)

මම මේ සිංදුවේ කැමතිම කොටස තමයි Celine Dion ගායනා කරන, පසුබිමින් Orianthi ගිටාරය වයන කොටස. ඒ කෑල්ලෙ නං සිරාම ගතියක් තියෙනවා.
Unknown said…
@Pravin Indranama, රෙහෙමානුත් ඉන්නවද? මාත් ඒ කෑල්ලට ආසයි. ගිය පාර එකේ මේ කෑල්ල කිව්වෙ cyndi lauper. ඒකිත් ඒ පාට් එක හොඳට කරා.

Popular posts from this blog

Google Wave 16යි. ඒවා හරිම ලාබයි.

මට Google Wave එකක් හම්බඋනේ දැන මාසයකට විතර උඩදී. සුදාරක මල්ලී තමයි මට invitation එක එවලා තිබුනේ. ඉතින් මට ඕක ලැබිච්ච දවසෙ ඉඳන් මාත් බලන් ඉන්නෙ කාට හරි මගෙ ගානෙ invitation එකක් යවන්නෙ කොහොමද කියලා. මේ ලඟදි wave account එකට ලොග් වෙලා බලද්දී මටත් ඇවිල්ල තිබ්බා ඔය invitation යවන්න පුළුවන් කියන මැසේජ් එක. ඉතින් හරී.. සතුටුයි. ඉතින් ඕක දැක්ක වෙලේ ඉඳන් වටේටම කෝල් ගැහුවා. ඕනෙද කියල අහන්න. මම හිතුවෙ උණු කැවුම් වගෙ යයි කියලා. මොන, මුංගෙ ආඩම්බර. එකෙක්ටවත් එපාලු. එක්කො උන්ට හම්බ වෙලා. නැත්තම් එක එකා කියන ඒවා අහල දාලා බලන්නත් ඉස්සෙල්ලා එපාලු. කාට කියන්නද. තාම එකක්වත් දිගන්න බැරි උනා. facebook twitter වලටත් දැම්මා. ඒත් නෑ. ඉතින් බැරිම තැන තමයි මේ බ්ලොග් එකට දාන්න හිතුවෙ. අනේ කවුරු හරි ඕන එකෙක් ඉන්නවනම් මේල් එක දාලා කොමෙන්ට එකක් දාන්න ප්ලීස්. 8ම දෙනවා.   8යි නෙමෙයි 16යි(පස්සෙ දැක්කෙ).

මැයි 25 සහ 18

මැයි මාසය මගේ ජීවිතයට ඉතා වැදගත් මාසයක්. ප්‍රධාන හේතුවනම්, මගෙ උපන් දිනය මැයි 25 වන දින වීම්. (ඒ කියන්නෙ ඊයෙ. දැන් මට 31 යි) දෙවන කාරනය තමයි මැයි 18. මැයි 18 කියපුවහම ලොකු කුඩා ඕන කෙනෙක් දන්නවා ඒ දවසේ වැදගත්කම. ඒ අපේ මාතෘභූමිය නිදහස් වූ දිනය( මම නම් දකින්නේ ඒ විදියට). නමුත් මට නම් මැයි 18 දිනට තවත් විශේෂ කාරණයක් යෙදී තිබෙනවා. ඒ තමයි මම විවාහ වූ දිනය. මේ අවුරුද්දේ අපි සැමරුවේ අපේ තෙවන සංවස්තරය. විවාහය සිදුවූයේ 2006 මැයි 18 දින(ඒකට වසර 7ක් බලන් හිටියා). අපේ ප්‍රේමය පටන්ගන්න අඩිතාලම වැටුනෙත් මැයි මාසයේදි. ඒ වෙසක් බලන්න ගිහිල්ලා. මම වැඩිදුර අධ්‍යාපනය සඳහා ජපානය බලා ගියෙත් මැයි මාසේ. ඒ 20 වෙනිදා. අධ්‍යාපන කටයුතු ඉවරවෙලා ආයෙත් ලංකාවට ආවෙත් මැයි මාසේ. ඒ 18 වෙනිදා. ඉතින් 18යි 25යි මැයි මාසෙයි මායි ඔන්න ඔහොමයි.

උෂ්නත්වය සහ රාත්‍රී නින්ද (සහ මගෙ ඇඳ)

මේ දවස්වල මාර රස්නෙයි. මං මදුරුවො කනවට නෙට් එකක් දාගෙන නිදාගන්නෙ. තවත් රස්නෙයි. ඉතින් ඔය දෙකම එකතු උනාම නිදාගන්නෙ කොහොමද? fan එක කෙස් ගලවගෙන යන සයිස් එකට දැම්මත් අමාරුයි. මාරම රස්නයක්. හැබැයි ඉතින් සෙට්වෙලා ආපු දවසකට නම් කිසි ප්‍රශ්ණයක් නෑ. බබා වගේ නිදි. ඔය වගෙ මේ ලඟදි සෙට් වෙච්ච දවසක උදෙ නැගිටල බලපුවාම් ඇඳුම් පිටින්ම නිදි. අම්ම ඇවිල්ලා අහනවා "------- උඹ ඊයෙ ගෙදර ආවේ කොහොමද කියලා?" මම මතක් කලා මතක් කලා අම්මට ආපු හැටි කියන්න. ඒත් ඒ වෙලාවෙ මතක් උනේ නෑ :) . හැබැයි ඔහොම හැමදාම වෙන්නෙත් නෑ. එදා සුට්ටක් වැඩි වෙලා.                       මම නිදාගන්නෙත් අමුතු විදියකට(හැමෝම එහෙමද දන්නෙ නෑ) මට ඔලුවට කොට්ටයකුයි, කකුල් දෙක අස්සෙ ගහන්න තව කොට්ටයකුයි ඕනෙ. එහෙම කරන්නෙ පැත්තට හැරිලා නිදා ගන්නකොට කොන්දට එන ප්‍රෙෂර් එක අඩු කර ගන්න. පොඩි කාලෙ රගර් ගහල කොන්දෙ පොඩි අප්සෙට් එකක් තියෙනවා. හැබැයි ඒක තාම කෙලින්. ඒ වාගෙම තමයි රෑට සිංදු අහල headphone එක තියන්නත් ඇදෙ මම පොඩි ඉඩක් හදාගෙන ඉන්නෙ. කොච්චර නින්ද ගියත් කවදාවත් එක තියන තැනට අතවත් යන්නෙ නෑ. headphon...